“อ่านไปร้องไห้ไป ไม่เคยรู้เลยว่าตัวเอง ต้องการคำว่า “ไม่ใช่ความผิดของคุณ” มากขนาดนี้”
“ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไมชีวิตถึงหนักขนาดนี้ แค่ลองเปิดอ่านดู แล้วน้ำตาก็ไหลเอง ไม่เคยรู้มาก่อนว่าตัวเอง ต้องการคำว่า ‘ไม่ใช่ความผิดของคุณ’ มากขนาดนี้ค่ะ”
“ตอนแรกแค่อยากลองอ่านซาจูเล่นๆ พออ่านถึงบทที่ 4 มือหยุดเลื่อนไปเอง เพิ่งเข้าใจเป็นครั้งแรกว่า ทำไมเราถึงใช้ชีวิตแบบที่ผ่านมาครับ”
“จดหมายฉบับสุดท้ายเขียนว่า ‘แค่อ่านมาถึงตรงนี้ ก็ถือว่ากล้ามากแล้ว’ อ่านจบแล้วนั่งนิ่งไปนาน รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างในใจเบาลงค่ะ”
“คิดมาตลอดว่าตัวเองไม่ดีพอ พออ่านจบ เริ่มเห็นสิ่งที่ตัวเองมี คืนนั้นหลับสนิทเป็นครั้งแรกในรอบนานครับ ไม่คิดว่าแค่การอ่านจะทำให้ใจสงบได้ขนาดนี้”
“สิ่งที่อยากหนีมาตลอด กลับกลายเป็นจุดแข็งของเราเอง รู้แบบนี้แล้ว เป็นครั้งแรกที่อยากเดินต่อค่ะ ไม่ใช่เพราะต้องสู้ แต่เพราะเชื่อในตัวเอง”